Lukjeab’s Diary

ไม่ใช่ว่าลูกเจี๊ยบน่ารักจนมีแมวมองมาชวนขึ้นปกหนังสือ  แต่ช่วงอาทิตย์ก่อน ที่เวบรักลูก เค้าฮิตทำรูปลูกขึ้นปกหนังสือโดยใช้โฟโต้ชอปกัน เลยไปโพสต์รูปให้เค้าทำให้ แล้วหลังจากนั้นก็เริ่มมาลองทำเองดูด้วย ก็สนุกดีเหมือนกัน ถึงแม้รูปจะไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ ก็เอาแบบพอดูได้ก็พอ

อาทิตย์ที่ผ่านมา แม่ก็รอคอยวันหยุดเพื่อจะพาลูกเจี๊ยบไปลงสระน้ำอีก แต่…พอวันเสาร์เช้า อากาศเริ่มกลับมาเย็น ๆ ลูกเจี๊ยบเริ่มจามหลายทีติดต่อกัน และแล้วก็มีน้ำมูกใส ๆ ออกมา วัดไข้ ก็มีไข้ต่ำ ๆ ก็เป็นอันว่าอาทิตย์นี้เลยอดไปว่ายน้ำเลย  วันเสาร์พ่อบอกว่าให้รอดูก่อนยังไม่อยากให้กินยา ก็รอดูไปจนเย็น ก็สงสารมาก ลูกเจี๊ยบจามบ่อย แล้วก็มีน้ำมูกไหลออกมาต้องคอยตามเช็ดตลอด แม่เลยตัดสินใจให้กินยาลดน้ำมูกและยาแก้ไข ก่อนนอน

พอเช้าวันอาทิตย์ ลูกเจี๊ยบจามแค่ 1-2 ครั้ง ไม่มีน้ำมูกแล้ว ส่วนไข้ก็มีไข้ต่ำ ๆ 37.1 37.2 ก็เลยให้กินยาแก้ไข้ แต่ยาลดน้ำมูกไม่ได้ให้กินแล้ว ก็ต้องรอดูต่อไป เพราะอากาศช่วงนี้ก็กลับมาหนาวอีกรอบ

เล่าถึงค่ำ ๆ ที่ขึ้นห้องแล้ว ปกติก็จะมีการอ่านนิทานให้ลูกเจี๊ยบฟัง เมื่อก่อนมีเรื่อง เสือน้อยขี้อาย เรื่องเดียว แต่อาทิตย์ก่อนแม่ซื้อนิทานเล่มใหม่ เรื่อง ครอบครัวหมูชวนนับเลข ซึ่งเนื้อหาก็จะเป็นการที่ครอบครัวหมูไปซื้อของที่ตลาด ซึ่งมีจำนวนชิ้นไล่กันไปตั้งแต่ 1-10 และแต่ละหน้าก็จะมีคำศัพท์ภาษาอังกฤษแทรกอยู่ด้วย ก็เลยลองหัดให้ลูกเจี๊ยบพูดตาม ก็ปรากฎว่าลูกเจี๊ยบก็พูดตามได้ ถึงแม้จะไม่ชัดมากนัก แต่ก็ดูลูกเจี๊ยบสนุกไปด้วย เวลาเล่านิทานก็จะหยุดให้ลูกเจี๊ยบพูดบ้าง ถามให้ลูกเจี๊ยบตอบบ้าง ตัวอย่างนิทาน คำในวงเล็บคือคำที่ลูกเจี๊ยบพูด

วันนี้เป็นวันหยุด ทุกคนจึงมีกิจกรรมร่วมกัน นั่นก็คือ ทำอาหาร (กุ้งกิ้ง)

ทุกคนจึงไปซื้อของสดและของใช้ที่ตลาด (ม้าเก้ด)