21 Apr 2006 No Comments
คืนวันที่ 18 เมษายน ทำงานกลับมาบ้าน ลูกเจี๊ยบก็ซนปกติ ยังไม่มีอาการอะไร พรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดไปเลือกตั้ง สว. ก็เข้านอนปกติ แต่ก่อนเข้านอนก็มีงอแงนิดหน่อยต้องให้ดูดน้ำจนหลับไป ช่วงดึกก็มีเสียงร้องดัง ก็ไม่ได้คิดอะไรลองดูโปโกะ ว่าอาจจะเปียก ก็เลยเปลี่ยนให้ใหม่ ตอนเปลี่ยนก็จับขาแต่ก็ไม่รู้สึกว่าร้อนอะไร เปลี่ยนเสร็จซักพัก ลูกเจี๊ยบก็หลับต่อ ตอนเช้ามืดก็มีเสียงร้องนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ลุกขึ้นไปดู คิดว่าคงละเมอแล้วก็ปล่อยให้หลับต่อไป…
พอนอนต่อ จนได้ยินเสียงลูกเจี๊ยบตื่นจริง ๆ แล้วก็ลุกไปดู อุ้มตัวขึ้นมาก็ชักเอะใจ ทำไมตัวอุ่นจัง อุ้มลงไปข้างล่างให้คุณย่าอุ้ม ก็บอกสงสัยจะไม่สบายแล้ว เอาเทอร์โมมิเตอร์มาวัดไข้ดูจำตัวเลขไม่ได้ น่าจะ 37.8 ก็เลยว่าจะให้กินยาลดไข้ ที่หมอเคยให้ไว้ตอนไปฉีดวัคซีน (ตอน6 หรือ 9 เดือนไม่แน่ใจ) ดูข้างขวดกินครั้งละ 0.25 ml แต่เรื่องกินยาสำหรับลูกเจี๊ยบเป็นเรื่องที่ยากมาก เพราะมันผิดกลิ่นผิดรส ลูกเจี๊ยบก็อ้วกอยู่หลายครั้งต้องหลอกล่อ ลองกันหลายวิธี สุดท้ายก็ลองผสมในนมให้กินตอนเคลิ้ม ๆ จะหลับก็ดูดได้ ซักพักไข้ก็ลง แต่ลงไม่มากยังเกาะ ๆ อยู่ 37.6 – 38.3 ก็เช็ดตัวบ้าง แต่เช็ดทีลูกเจี๊ยบก็ร้องที ก็ต้องยอมให้ร้อง ร้องไปเช็ดตัวไป
ตอนบ่ายก็ขึ้นมานอนบนห้องนอนกินยาอีกรอบ หลับไปซักพักตื่นมาก็ลองวัดไข้ดู ปรากฎว่าไข้ไม่ยอมลงเลยวัดได้ 38 กว่า ๆ ก็เลยชวนคุณพ่อ พาลูกเจี๊ยบไปหาหมอดีกว่า ตั้งแต่เช้าลูกเจี๊ยบก็ไม่ได้ซึมอะไร ยังคนซนเดินเล่น ตามปกติ แต่ดูซนน้อยลงนิดหน่อย พอไปถึงก็มีวัดไข้ได้ 37.3 เอง น้ำหนัก 9.3 กก. พอหมอเรียกก็เข้าไปหาคุณหมอเอาหูฟังมาตรวจที่ตัว ลูกเจี๊ยบก็ร้องงอแงตลอด คงตกใจ กอดแม่แน่นเลย ร้องไปร้องมา จนอ้วกไป 1 รอบ คุณหมอก็ยังตั้งใจตรวจต่อ ตรวจฟังปอด ตรวจดูคอ ก็ร้องและอ้วกรอบ 2 จากนั้นก็ร้องตลอดต้องผลัดกันอุ้มปลอบก็ยังไม่ยอมหยุดง่าย ๆ สะอื้นตลอดเวลา ต่อไปหมอก็เอาสายรัดมารัดที่แขนเพื่อตรวจดูไข้เลือดออกซึ่งต้องรอดู 5 นาที ก็อุ้มออกไปเดินเล่นนอกห้อง พอเข้ามาก็ไม่พบว่าเป็นไข้เลือดออก คุณหมอบอกว่าทุกอย่างปกติ คงเป็นไข้จากเชื้อไวรัสธรรมดา แต่จะขอตรวจฉี่อีกที แม่ก็เริ่มสงสัยจะตรวจเก็บฉี่กันยังไง ก็มีพยาบาลพาไปอีกห้องที่เป็นห้องฉีดวัคซีน บอกให้แม่ทำความสะอาดที่ตัวลูกเจี๊ยบเพื่อจะได้ผลการตรวจที่ถูกต้อง ไปที่อ่างเปิดน้ำออก เย็นเจี๊ยบเลย แม่ก็ล้างแบบเร็ว ๆ พอพยาบาลมาจะมาติดที่เก็บฉี่ ก็ให้ลูกเจี๊ยบนอนแล้วใช้สำลี ทำความสะอาดอีกรอบ ลูกเจี๊ยบก็ร้องตลอด ร้องจนฉี่พุ่ง พยาบาลก็ตกใจ แม่ก็รีบบอกให้เก็บฉี่เลย พยาบาลก็เลยเอาที่เก็บฉี่มารองได้ก่อนที่จะหมดพอดี ก็ดีเพราะถ้าให้รอ ก็ไม่รู้ต้องรออีกนานแค่ไหนกว่าลูกเจี๊ยบจะฉี่ แล้วลูกเจี๊ยบก็คงรำคาญถุงเก็บฉี่น่าดู พอเก็บฉี่ได้ก็ต้องรอผลการตรวจ ก็อุ้มลูกเจี๊ยบเดินไปเดินมาแรก ๆ ก็ยังสะอื้นอยู่ หลัง ๆ ก็เริ่มเงียบ รอซักพักประมาณเกือบครึ่งชั่วโมง หมอก็เรียกให้ไปที่ห้อง พอเดินไปห้องหมอลูกเจี๊ยบก็เริ่มเบะหน้า ก็เลยให้คุณพ่ออุ้มอยู่หน้าห้อง แม่เข้าไปฟังหมอคนเดียว หมอบอกก็ปกติดีทุกอย่าง คงเป็นไข้ไวรัสธรรมดา คอ ปอด ปกติ ไข้เลือดออกยังตรวจไม่พบตอนนี้ ให้ยาแก้ไข้แบบเข้มข้นซึ่งจริง ๆ ยาเดิมก็กินได้ แต่ควรเพิ่มปริมาณเป็น 0.4 เพราะน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นแล้ว กับยาแก้อักเสบ แล้วถ้ามีอะไรผิดปกติไข้ไม่ยอมลง มีผื่นให้มาหาหมอใหม่นัดวันเสาร์ ไปรอรับยาซักพักก็กลับบ้าน แม่ก็ขอที่หยอดยาแบบบีบ ๆ ที่คุณย่าบอกว่าน่าจะใช้ได้ดีมาด้วย
พอกลับจากโรงพยาบาลก็ให้ลองกินยาด้วยที่บีบยา ก็อ้วกพุ่งตามเคย พยายามหลายท่าแล้ว ก็ยังไม่ได้ลองผสมน้ำดู ก็ไม่เอา ร้องไห้ตลอด ก็เลยอุ้มให้นอนแล้วลองผสมในนมดู กะว่ากลิ่นนมคงกลบกลิ่นยาได้ พอลูกเจี๊ยบเคลิ้ม ๆ ก็เอาให้ลองดูดดูก็ดูดดี แต่ก็ค่อย ๆ ดูดเพราะคงเหนื่อยและง่วงมาก ก็ดูดจนหลับไป ก็กินยาแก้ไข้ผสมนมทุก 4 ชม ส่วนยาแก้อักเสบ ว่าจะให้กินพรุ่งนี้เพราะต้องกินหลังอาหาร เช้ากลางวันเย็น ตอนกลับจาก รพ ก็เย็นมากแล้ว ช่วงดึก ก็กินนมผสมยาอีกรอบแล้วก็หลับไป ซักพักแม่ลงมาข้างล่างรีดเสื้อ ให้คุณพ่อเล่นคอมพ์เฝ้าลูกเจี๊ยบ พอแม่ขึ้นมาเห็นลูกเจี๊ยบนอนท่าแปลก ถามคุณพ่อบอกลูกเจี๊ยบตื่นแต่คุณพ่ออุ้มให้หลับต่อแล้ว
ช่วงนอนแม่ก็คอยจับตัว วัดไข้ เช็ดตัวบางครั้ง พอครบ 4 ชม วัดไข้ดูก็เห็นว่าไข้ลงแล้วที่ 37.0 พยายามปลุกให้ลูกเจี๊ยบกินนมผสมยา ลูกเจี๊ยบก็ไม่ยอมตื่น เลยไม่ได้กินยารอบนี้ไป พอช่วงเช้ามืด วัดไข้ดู ไข้ขึ้นอีกแล้ว 38 กว่า ๆ เกือบ 39 แม่ก็ตกใจรีบเช็ดตัวแล้วก็ให้กินนมผสมยาอีกรอบ ก็กินทั้งยังสลืมสลือแล้วก็หลับไปอีกซักพักก็ตื่น วันนี้แม่หยุดแต่พ่อไปทำงาน พอลูกเจี๊ยบตื่นก็ยังดูปกติดี เล่นซนแต่ก็มีงอแงบ้าง ไม่ยอมกินข้าว กินขนมปังได้นิดหน่อย
เสร็จแล้วถึงเวลากินน้ำส้มกับยาแก้ไข้ ก็เลยผสมยาแก้ไข้ในน้ำส้ม ก็ดูดได้ดีจนหมดขวด วัดไข้ช่วงนี้ก็ยังมีไข้เกาะ ๆ อยู่ที่ 38 ถึงเวลามื้อนมก็เลยผสมยาแก้อักเสบในนมให้กิน ซักพักใหญ่ ๆ ก็อึ ซึ่งก็มีอึที่สองวันก่อนที่ไม่ยอมอึ ออกมา โดยช่วงท้าย ๆ ก็มีเป็นน้ำเล็กน้อย ไข้ลูกเจี๊ยบวันนี้กลางวันก็ไม่ยอมลงเท่าไหร่ อาจจะเช็ดตัวน้อยไปเพราะเช็ดทีลูกเจี๊ยบก็ร้องงอแงมาก กินยาแก้ไข้ก็ลดลงไม่มาก คงเพราะไม่ค่อยได้นอนเท่าไหร่ จะเคลิ้ม ๆ หลับตอนกินนมผสมยา ประมาณ 3.-45 นาที พอกินเสร็จให้กินน้ำตาม พอเอาน้ำออกก็จะตื่นทุกที ช่วงบ่ายกินยาแก้อักเสบไปได้ซักพัก ก็มีอึเหลวอีก 2 รอบ ดูแล้วน่าจะท้องเสียแล้ว ก็เลยโทรบอกคุณพ่อให้แวะซื้อนมสำหรับท้องเสียกับน้ำเกลือแร่มาด้วย ก่อนคุณพ่อกลับได้เวลากินยาแก้อักเสบอีกรอบ แต่กินไปได้หน่อยเดียวไม่ยอมกินต่อ ก็ตามใจ พอซักพักก็อึเป็นน้ำออกมา ก็เลยสงสัยว่าจะเป็นเพราะยืดตัวอะไรหรือเปล่า ไข้ก็ยังไม่ค่อยลงเท่าไหร่ ตอนค่ำฝนตกไฟดับอีก ก็มีจุดเทียนให้ลูกเจี๊ยบดู พอไฟมาก็อุ้มขึ้นห้อง ลูกเจี๊ยบก็งอแง คงง่วงนอน ก็เลยให้กินนมใหม่ผสมยาแก้ไข้นอนไป ตบท้ายด้วยน้ำผสมเกลือแร่ แต่ลูกเจี๊ยบคงเพลียมาก ดูดแป็ปเดียวก็ไม่ยอมดูดต่อ
พอแม่ลงมาข้างล่างว่าจะโทรหาเพื่อนที่เป็นพยาบาล ก็คุยได้นิดหน่อย ถึงวิธีเช็ดตัว วิธีทำให้ไข้ลด ซักพักคุณย่าบอกว่าได้ยินเสียงลูกเจี๊ยบตื่น แม่ก็เลยรีบขึ้นไปคุณพ่อกำลังอุ้มกล่อม แม่ก็หวังดีอุ้มแทนแล้วให้นอนลงว่าจะให้กินน้ำเกลือแร่อีกซักรอบ และแล้วก็อ้วกอีกรอบ คงผิดกลิ่นขณะที่ยังไม่เคลิ้มหลับ ได้โอกาสแม่ก็เลยเช็ดตัวอีกรอบ ส่วนคุณพ่อก็ต้องเช็ดถูบ้านแทน อุ้มซักพักลูกเจี๊ยบก็หลับไป คราวนี้แม่เองก็เริ่มงงว่าจะให้ยาแก้ไข้ตอนไหนดี อ้วกออกมาเท่าไหร่ก็ไม่รู้ก็เลยกะเอาว่าซัก 2 ชม. ก็ให้นมผสมยาใหม่ ช่วงให้นมซึ่งลูกเจี๊ยบค่อย ๆ ดูดนมเพราะหลับเคลิ้ม ๆ แม่ก็เอาผ้ามาเช็ดตัวไปด้วย เช็ดทีลูกเจี๊ยบก็ร้องที แม่เลยเปลี่ยนมาใช้สำลีชุบน้ำเช็ดไปเรื่อย ๆ ระหว่างกินนมซึ่งลูกเจี๊ยบก็ใช้เวลานานมาก ๆ 45 นาทีได้ วัดไข้ดูก็ลงนิดหน่อย 37 กว่า ๆ เกือบ 38 แต่พอซักพัก วัดไข้ดูก็ลดลงไปเยอะ และลงเรื่อย ๆ แม่ก็ดีใจ นอนหลับตาแต่ก็ไม่ได้หลับคอยฟังคอยตื่นมาจับตัววัดไข้
วัดไข้ตอนเกือบครบ 4 ชม. ซึ่งปกติไข้จะขึ้นอีกครั้งแต่วัดได้ที่ 36.9 ดีใจมาก แสดงว่าไข้ลงแล้ว แต่ได้เวลากินยาอีกรอบพอดี เลยชงนมแค่ 1 ออนซ์ผสมยาซึ่งลูกเจี๊ยบก็ยอมดูดดีแต่ก็ใช้เวลาพอสมควร ระหว่างดูดนมแม่ก็เช็ดตัวด้วยสำลีนิดหน่อย เพราะจับ ๆ ดูก็ยังอุ่น ๆ นิด ๆ กินเสร็จลูกเจี๊ยบก็ร้องนิดหน่อยแล้วก็หลับต่อ คุณแม่ก็ได้มาทำงานอย่างสบายใจ พอปล่อยให้อยู่กับคุณย่าสองคนได้ ซึ่งเมื่อตอนกลางวันคุณย่าโทรไปหาคุณพ่อก็บอกว่าวัดไข้ได้ 37.3 ก็ถือว่ายังมีไข้ต่ำ ๆ อยู่แต่ไม่สูงมากแล้ว คงต้องรอดูตอนเย็นอีกที แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะต้องพาไปหาหมออีกรอบหรือเปล่า ถ้าไปอีกรอบยังสงสัยว่าลูกเจี๊ยบจะยอมเข้าไปให้หมอตรวจหรือเปล่าก็ไม่รู้
by Lukjeab's Mom in Lukjeab's Diary
21 Apr 2006 No Comments
เมื่อลูกเจี๊ยบเป็นไข้
คืนวันที่ 18 เมษายน ทำงานกลับมาบ้าน ลูกเจี๊ยบก็ซนปกติ ยังไม่มีอาการอะไร พรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดไปเลือกตั้ง สว. ก็เข้านอนปกติ แต่ก่อนเข้านอนก็มีงอแงนิดหน่อยต้องให้ดูดน้ำจนหลับไป ช่วงดึกก็มีเสียงร้องดัง ก็ไม่ได้คิดอะไรลองดูโปโกะ ว่าอาจจะเปียก ก็เลยเปลี่ยนให้ใหม่ ตอนเปลี่ยนก็จับขาแต่ก็ไม่รู้สึกว่าร้อนอะไร เปลี่ยนเสร็จซักพัก ลูกเจี๊ยบก็หลับต่อ ตอนเช้ามืดก็มีเสียงร้องนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ลุกขึ้นไปดู คิดว่าคงละเมอแล้วก็ปล่อยให้หลับต่อไป…
พอนอนต่อ จนได้ยินเสียงลูกเจี๊ยบตื่นจริง ๆ แล้วก็ลุกไปดู อุ้มตัวขึ้นมาก็ชักเอะใจ ทำไมตัวอุ่นจัง อุ้มลงไปข้างล่างให้คุณย่าอุ้ม ก็บอกสงสัยจะไม่สบายแล้ว เอาเทอร์โมมิเตอร์มาวัดไข้ดูจำตัวเลขไม่ได้ น่าจะ 37.8 ก็เลยว่าจะให้กินยาลดไข้ ที่หมอเคยให้ไว้ตอนไปฉีดวัคซีน (ตอน6 หรือ 9 เดือนไม่แน่ใจ) ดูข้างขวดกินครั้งละ 0.25 ml แต่เรื่องกินยาสำหรับลูกเจี๊ยบเป็นเรื่องที่ยากมาก เพราะมันผิดกลิ่นผิดรส ลูกเจี๊ยบก็อ้วกอยู่หลายครั้งต้องหลอกล่อ ลองกันหลายวิธี สุดท้ายก็ลองผสมในนมให้กินตอนเคลิ้ม ๆ จะหลับก็ดูดได้ ซักพักไข้ก็ลง แต่ลงไม่มากยังเกาะ ๆ อยู่ 37.6 – 38.3 ก็เช็ดตัวบ้าง แต่เช็ดทีลูกเจี๊ยบก็ร้องที ก็ต้องยอมให้ร้อง ร้องไปเช็ดตัวไป
ตอนบ่ายก็ขึ้นมานอนบนห้องนอนกินยาอีกรอบ หลับไปซักพักตื่นมาก็ลองวัดไข้ดู ปรากฎว่าไข้ไม่ยอมลงเลยวัดได้ 38 กว่า ๆ ก็เลยชวนคุณพ่อ พาลูกเจี๊ยบไปหาหมอดีกว่า ตั้งแต่เช้าลูกเจี๊ยบก็ไม่ได้ซึมอะไร ยังคนซนเดินเล่น ตามปกติ แต่ดูซนน้อยลงนิดหน่อย พอไปถึงก็มีวัดไข้ได้ 37.3 เอง น้ำหนัก 9.3 กก. พอหมอเรียกก็เข้าไปหาคุณหมอเอาหูฟังมาตรวจที่ตัว ลูกเจี๊ยบก็ร้องงอแงตลอด คงตกใจ กอดแม่แน่นเลย ร้องไปร้องมา จนอ้วกไป 1 รอบ คุณหมอก็ยังตั้งใจตรวจต่อ ตรวจฟังปอด ตรวจดูคอ ก็ร้องและอ้วกรอบ 2 จากนั้นก็ร้องตลอดต้องผลัดกันอุ้มปลอบก็ยังไม่ยอมหยุดง่าย ๆ สะอื้นตลอดเวลา ต่อไปหมอก็เอาสายรัดมารัดที่แขนเพื่อตรวจดูไข้เลือดออกซึ่งต้องรอดู 5 นาที ก็อุ้มออกไปเดินเล่นนอกห้อง พอเข้ามาก็ไม่พบว่าเป็นไข้เลือดออก คุณหมอบอกว่าทุกอย่างปกติ คงเป็นไข้จากเชื้อไวรัสธรรมดา แต่จะขอตรวจฉี่อีกที แม่ก็เริ่มสงสัยจะตรวจเก็บฉี่กันยังไง ก็มีพยาบาลพาไปอีกห้องที่เป็นห้องฉีดวัคซีน บอกให้แม่ทำความสะอาดที่ตัวลูกเจี๊ยบเพื่อจะได้ผลการตรวจที่ถูกต้อง ไปที่อ่างเปิดน้ำออก เย็นเจี๊ยบเลย แม่ก็ล้างแบบเร็ว ๆ พอพยาบาลมาจะมาติดที่เก็บฉี่ ก็ให้ลูกเจี๊ยบนอนแล้วใช้สำลี ทำความสะอาดอีกรอบ ลูกเจี๊ยบก็ร้องตลอด ร้องจนฉี่พุ่ง พยาบาลก็ตกใจ แม่ก็รีบบอกให้เก็บฉี่เลย พยาบาลก็เลยเอาที่เก็บฉี่มารองได้ก่อนที่จะหมดพอดี ก็ดีเพราะถ้าให้รอ ก็ไม่รู้ต้องรออีกนานแค่ไหนกว่าลูกเจี๊ยบจะฉี่ แล้วลูกเจี๊ยบก็คงรำคาญถุงเก็บฉี่น่าดู พอเก็บฉี่ได้ก็ต้องรอผลการตรวจ ก็อุ้มลูกเจี๊ยบเดินไปเดินมาแรก ๆ ก็ยังสะอื้นอยู่ หลัง ๆ ก็เริ่มเงียบ รอซักพักประมาณเกือบครึ่งชั่วโมง หมอก็เรียกให้ไปที่ห้อง พอเดินไปห้องหมอลูกเจี๊ยบก็เริ่มเบะหน้า ก็เลยให้คุณพ่ออุ้มอยู่หน้าห้อง แม่เข้าไปฟังหมอคนเดียว หมอบอกก็ปกติดีทุกอย่าง คงเป็นไข้ไวรัสธรรมดา คอ ปอด ปกติ ไข้เลือดออกยังตรวจไม่พบตอนนี้ ให้ยาแก้ไข้แบบเข้มข้นซึ่งจริง ๆ ยาเดิมก็กินได้ แต่ควรเพิ่มปริมาณเป็น 0.4 เพราะน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นแล้ว กับยาแก้อักเสบ แล้วถ้ามีอะไรผิดปกติไข้ไม่ยอมลง มีผื่นให้มาหาหมอใหม่นัดวันเสาร์ ไปรอรับยาซักพักก็กลับบ้าน แม่ก็ขอที่หยอดยาแบบบีบ ๆ ที่คุณย่าบอกว่าน่าจะใช้ได้ดีมาด้วย
พอกลับจากโรงพยาบาลก็ให้ลองกินยาด้วยที่บีบยา ก็อ้วกพุ่งตามเคย พยายามหลายท่าแล้ว ก็ยังไม่ได้ลองผสมน้ำดู ก็ไม่เอา ร้องไห้ตลอด ก็เลยอุ้มให้นอนแล้วลองผสมในนมดู กะว่ากลิ่นนมคงกลบกลิ่นยาได้ พอลูกเจี๊ยบเคลิ้ม ๆ ก็เอาให้ลองดูดดูก็ดูดดี แต่ก็ค่อย ๆ ดูดเพราะคงเหนื่อยและง่วงมาก ก็ดูดจนหลับไป ก็กินยาแก้ไข้ผสมนมทุก 4 ชม ส่วนยาแก้อักเสบ ว่าจะให้กินพรุ่งนี้เพราะต้องกินหลังอาหาร เช้ากลางวันเย็น ตอนกลับจาก รพ ก็เย็นมากแล้ว ช่วงดึก ก็กินนมผสมยาอีกรอบแล้วก็หลับไป ซักพักแม่ลงมาข้างล่างรีดเสื้อ ให้คุณพ่อเล่นคอมพ์เฝ้าลูกเจี๊ยบ พอแม่ขึ้นมาเห็นลูกเจี๊ยบนอนท่าแปลก ถามคุณพ่อบอกลูกเจี๊ยบตื่นแต่คุณพ่ออุ้มให้หลับต่อแล้ว
ช่วงนอนแม่ก็คอยจับตัว วัดไข้ เช็ดตัวบางครั้ง พอครบ 4 ชม วัดไข้ดูก็เห็นว่าไข้ลงแล้วที่ 37.0 พยายามปลุกให้ลูกเจี๊ยบกินนมผสมยา ลูกเจี๊ยบก็ไม่ยอมตื่น เลยไม่ได้กินยารอบนี้ไป พอช่วงเช้ามืด วัดไข้ดู ไข้ขึ้นอีกแล้ว 38 กว่า ๆ เกือบ 39 แม่ก็ตกใจรีบเช็ดตัวแล้วก็ให้กินนมผสมยาอีกรอบ ก็กินทั้งยังสลืมสลือแล้วก็หลับไปอีกซักพักก็ตื่น วันนี้แม่หยุดแต่พ่อไปทำงาน พอลูกเจี๊ยบตื่นก็ยังดูปกติดี เล่นซนแต่ก็มีงอแงบ้าง ไม่ยอมกินข้าว กินขนมปังได้นิดหน่อย
เสร็จแล้วถึงเวลากินน้ำส้มกับยาแก้ไข้ ก็เลยผสมยาแก้ไข้ในน้ำส้ม ก็ดูดได้ดีจนหมดขวด วัดไข้ช่วงนี้ก็ยังมีไข้เกาะ ๆ อยู่ที่ 38 ถึงเวลามื้อนมก็เลยผสมยาแก้อักเสบในนมให้กิน ซักพักใหญ่ ๆ ก็อึ ซึ่งก็มีอึที่สองวันก่อนที่ไม่ยอมอึ ออกมา โดยช่วงท้าย ๆ ก็มีเป็นน้ำเล็กน้อย ไข้ลูกเจี๊ยบวันนี้กลางวันก็ไม่ยอมลงเท่าไหร่ อาจจะเช็ดตัวน้อยไปเพราะเช็ดทีลูกเจี๊ยบก็ร้องงอแงมาก กินยาแก้ไข้ก็ลดลงไม่มาก คงเพราะไม่ค่อยได้นอนเท่าไหร่ จะเคลิ้ม ๆ หลับตอนกินนมผสมยา ประมาณ 3.-45 นาที พอกินเสร็จให้กินน้ำตาม พอเอาน้ำออกก็จะตื่นทุกที ช่วงบ่ายกินยาแก้อักเสบไปได้ซักพัก ก็มีอึเหลวอีก 2 รอบ ดูแล้วน่าจะท้องเสียแล้ว ก็เลยโทรบอกคุณพ่อให้แวะซื้อนมสำหรับท้องเสียกับน้ำเกลือแร่มาด้วย ก่อนคุณพ่อกลับได้เวลากินยาแก้อักเสบอีกรอบ แต่กินไปได้หน่อยเดียวไม่ยอมกินต่อ ก็ตามใจ พอซักพักก็อึเป็นน้ำออกมา ก็เลยสงสัยว่าจะเป็นเพราะยืดตัวอะไรหรือเปล่า ไข้ก็ยังไม่ค่อยลงเท่าไหร่ ตอนค่ำฝนตกไฟดับอีก ก็มีจุดเทียนให้ลูกเจี๊ยบดู พอไฟมาก็อุ้มขึ้นห้อง ลูกเจี๊ยบก็งอแง คงง่วงนอน ก็เลยให้กินนมใหม่ผสมยาแก้ไข้นอนไป ตบท้ายด้วยน้ำผสมเกลือแร่ แต่ลูกเจี๊ยบคงเพลียมาก ดูดแป็ปเดียวก็ไม่ยอมดูดต่อ
พอแม่ลงมาข้างล่างว่าจะโทรหาเพื่อนที่เป็นพยาบาล ก็คุยได้นิดหน่อย ถึงวิธีเช็ดตัว วิธีทำให้ไข้ลด ซักพักคุณย่าบอกว่าได้ยินเสียงลูกเจี๊ยบตื่น แม่ก็เลยรีบขึ้นไปคุณพ่อกำลังอุ้มกล่อม แม่ก็หวังดีอุ้มแทนแล้วให้นอนลงว่าจะให้กินน้ำเกลือแร่อีกซักรอบ และแล้วก็อ้วกอีกรอบ คงผิดกลิ่นขณะที่ยังไม่เคลิ้มหลับ ได้โอกาสแม่ก็เลยเช็ดตัวอีกรอบ ส่วนคุณพ่อก็ต้องเช็ดถูบ้านแทน อุ้มซักพักลูกเจี๊ยบก็หลับไป คราวนี้แม่เองก็เริ่มงงว่าจะให้ยาแก้ไข้ตอนไหนดี อ้วกออกมาเท่าไหร่ก็ไม่รู้ก็เลยกะเอาว่าซัก 2 ชม. ก็ให้นมผสมยาใหม่ ช่วงให้นมซึ่งลูกเจี๊ยบค่อย ๆ ดูดนมเพราะหลับเคลิ้ม ๆ แม่ก็เอาผ้ามาเช็ดตัวไปด้วย เช็ดทีลูกเจี๊ยบก็ร้องที แม่เลยเปลี่ยนมาใช้สำลีชุบน้ำเช็ดไปเรื่อย ๆ ระหว่างกินนมซึ่งลูกเจี๊ยบก็ใช้เวลานานมาก ๆ 45 นาทีได้ วัดไข้ดูก็ลงนิดหน่อย 37 กว่า ๆ เกือบ 38 แต่พอซักพัก วัดไข้ดูก็ลดลงไปเยอะ และลงเรื่อย ๆ แม่ก็ดีใจ นอนหลับตาแต่ก็ไม่ได้หลับคอยฟังคอยตื่นมาจับตัววัดไข้
วัดไข้ตอนเกือบครบ 4 ชม. ซึ่งปกติไข้จะขึ้นอีกครั้งแต่วัดได้ที่ 36.9 ดีใจมาก แสดงว่าไข้ลงแล้ว แต่ได้เวลากินยาอีกรอบพอดี เลยชงนมแค่ 1 ออนซ์ผสมยาซึ่งลูกเจี๊ยบก็ยอมดูดดีแต่ก็ใช้เวลาพอสมควร ระหว่างดูดนมแม่ก็เช็ดตัวด้วยสำลีนิดหน่อย เพราะจับ ๆ ดูก็ยังอุ่น ๆ นิด ๆ กินเสร็จลูกเจี๊ยบก็ร้องนิดหน่อยแล้วก็หลับต่อ คุณแม่ก็ได้มาทำงานอย่างสบายใจ พอปล่อยให้อยู่กับคุณย่าสองคนได้ ซึ่งเมื่อตอนกลางวันคุณย่าโทรไปหาคุณพ่อก็บอกว่าวัดไข้ได้ 37.3 ก็ถือว่ายังมีไข้ต่ำ ๆ อยู่แต่ไม่สูงมากแล้ว คงต้องรอดูตอนเย็นอีกที แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะต้องพาไปหาหมออีกรอบหรือเปล่า ถ้าไปอีกรอบยังสงสัยว่าลูกเจี๊ยบจะยอมเข้าไปให้หมอตรวจหรือเปล่าก็ไม่รู้
by Lukjeab's Mom in Lukjeab's Diary