ลูกเจี๊ยบไปเล่นของเล่นฟรีที่ห้าง

อาทิตย์นี้ไม่ได้ไปเที่ยวไหน วันเสาร์คุณยายแวะมาหาลูกเจี๊ยบ หลังจากคราวก่อนที่พาลูกเจี๊ยบไปหาที่บ้านสวนของคุณยายตอนตรุษจีน แล้วลูกเจี๊ยบร้องไห้จนต้องพากลับ เลยบอกว่าให้คุณยายมาหาที่บ้านดีกว่า เมื่อก่อนเวลาคุณยายมาหา ก็จะตรงเข้ามาหาลูกเจี๊ยบขออุ้มขอเล่น เลยทำให้ลูกเจี๊ยบกลัว มาคราวนี้ มาถึงก็ให้ทำเป็นไม่สนใจ นั่งดูรูปถ่ายลูกเจี๊ยบซักพัก แล้วก็ถามว่ารูปนี้คือใครแม่ก็บอกให้ลูกเจี๊ยบเข้าไปดูและตอบ ซึ่งลูกเจี๊ยบก็เข้าไปหาโดยดี ไม่กลัวแล้ว หลังจากนั้นก็สบายชวนคุยไปได้เรื่อย ๆ คุณยายคอยชม ลูกเจี๊ยบคงชอบแล้วก็ไม่กลัวแล้ว

ตอนนี้ลูกเจี๊ยบขี่สามล้อคล่องดีแล้ว เย็น ๆ ก็ขี่เล่นในซอย มีเด็ก ๆ ที่โตกว่าลูกเจี๊ยบขี่เล่นเป็นเพื่อนเยอะเลย

วันอาทิตย์ลูกเจี๊ยบตื่นสาย เลยว่าไปแฟชั่นฯ กันน่าจะกลับมาทันก่อนลูกเจี๊ยบง่วง ก็ไปกันแต่เช้าสิบโมงครึ่ง เดินไปเดินมาก็ไปเจอของเล่นหยอดเหรียญที่เมื่อก่อนก็เคยมาเล่นทีนึงแล้ว คราวนี้ก็ร้องขอเล่นอีก คนเฝ้าก็ไม่อยู่ทางสะดวก ลูกเจี๊ยบเลยได้เล่นทุกอย่างเลย แบบไม่ต้องหยอดเหรียญ

จริง ๆ ก็ว่าจะหยอดเหรียญให้ลูกเจี๊ยบลองเล่นดูบ้าง ก็เลยลองถามลูกเจี๊ยบดูแล้วว่า ถ้ามันโยก จะกลัวมั้ย ลูกเจี๊ยบไม่ตอบแต่หันมากอดให้แม่อุ้ม ก็เลยสรุปว่าให้นั่งแบบไม่หยอดเหรียญดีที่สุด ประหยัดดีด้วย แต่ก็เกรงใจคนเฝ้าเหมือนกัน

ไว้ลูกเจี๊ยบโต ๆ แล้วไม่กลัว จะมาหยอดเหรียญเล่นนะคะ

ตอนนี้ลูกเจี๊ยบพูดรู้เรื่องขึ้นมาก และบางทีก็พูดไม่หยุด เวลาจะให้ทำหรือไม่ให้ทำอะไร ต้องพูดแบบมีเหตุมีผล ถ้าลูกเจี๊ยบฟังแล้วคล้อยตามก็สบาย แต่ถ้าเหตุผลไม่ดีหรือฟังไม่เข้าใจ ก็ต้องหาเหตุผลใหม่มาชักจูง ถึงจะยอมทำตาม แต่ถ้าขัดใจทันทีล่ะเป็นเรื่อง ร้องบ้านแตกแล้วก็จะหงุดหงิดชี้โน่นชี้โน่นชี้นี่ให้พาไป  กว่าจะสงบก็เล่นเอาหมดแรง เหมือนเป็นการบริหารสมองคุณแม่ให้คิดหาเหตุผลกันทุกวันเลย