ลูกเจี๊ยบหายไข้แล้วจ้า

คืนวันพฤหัส ลูกเจี๊ยบไข้ลดแล้ว วันศุกร์ แม่เลยไปทำงานตามปกติ ตอนเย็นกลับมาบ้าน ปรากฎว่าลูกเจี๊ยบก็ยังมีไข้และตัวร้อนอยู่ และเริ่มมีผื่นขึ้นเล็กน้อย เพราะไม่ยอมกินยาตอนเย็น แม่เลยต้องเป็นคนป้อนนมผสมยาให้เอง ก่อนกินก็เช็ดตัว หลังจากนั้นก็กินยาผสมนมก่อนนอน และคอยวัดไข้ เช็ดตัว พอครบ 4 ชมวัดไข้ ไข้ก็ลงต่ำกว่า 37 องศาแล้ว แต่ก็ยังไม่วางใจเลยให้ยาไปอีกรอบ ช่วงเช้ามืด

เช้าวันเสาร์วัดไข้ก็ไม่มีไข้แล้ว มีผื่นขึ้นเพิ่มมากขึ้นหน่อย ตอนเช้าก็กินข้าวได้นิดหน่อย แล้วก็กินยาผสมน้ำส้ม พอสายหน่อยก็ไป รพ.กัน ไปถึงรพ.ก่อน 9 โมงเล็กน้อย ก็วัดไข้ ชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูง ตอนนี้หนักแค่ 9.1 กก.เอง ส่วนสูงก็ 76 ซม. ตอนวัดส่วนสูงโดยนอนวัดนั้น ลูกเจี๊ยบก็ร้องงอแงนิดหน่อย คงกลัว ๆ ไม่รู้จะทำอะไร

พอหมอเรียกให้ไปพบ เหมือนลูกเจี๊ยบจะจำได้ เริ่มหน้าเบะ ร้องไห้ ตั้งแต่ยังเดินไม่ถึงห้องหมอ แต่ก็ต้องเข้าไปให้ตรวจอยู่ดี หมอก็ดูผื่นที่ขึ้น แล้วก็ใช้ที่กดลิ้นดูคอ ซึ่งลูกเจี๊ยบก็ร้องและอ้วกออกมาเล็กน้อย พอดูเสร็จต้องให้คุณพ่ออุ้มไปเดินเล่นนอกห้อง เพราะถ้าอยู่ในห้อง จะร้องไห้ไม่ยอมหยุด แม่ก็เลยนั่งฟังคุณหมอพูดอยู่คนเดียว คุณหมอบอกว่าเป็นส่าไข้ ตอนนี้ไข้ลดแล้ว ไม่ต้องกินยาแล้ว กลับบ้านได้เลย โอ้ ใจดีจัง แม่ก็ถามให้แน่ใจว่าไม่ต้องเสียเงินหรือ คุณหมอก็บอกว่าไม่ต้องกลับได้เลย เย้ ไม่ต้องเสียตังค์ค่าตรวจด้วย คงเป็นการดูผลต่อเนื่องจากการรักษาเท่านั้น

พอนั่งรถกลับระหว่างทาง ลูกเจี๊ยบก็เริ่มจะหลับ พอถึงบ้านก็หลับ แม่ก็อุ้มไปลงเพลเพ็น ให้หลับไปไม่ได้กินอะไรอีก ลูกเจี๊ยบก็หลับยาว 3 ชม. มีตื่นลืมตาบ้างแต่เหมือนลืมตาไม่ขึ้น หลับต่ออีก พอตื่นมาก็กินข้าวได้เยอะมาก ตอนนี้ไม่มีไข้แล้ว แต่ผื่นเริ่มเยอะขึ้น ตอนบ่ายกินนมนอนแล้ว ก็มีถ่ายเหลว รวมทั้งตอนเย็นก็ยังมีถ่ายเหลวอีกนิดหน่อย กลางคืนก็นอนเร็ว แม่ก็สบายใจได้นอนเต็มตื่นซักหน่อย เช้าวันอาทิตย์วัดไข้อีกทีก็ไม่มีไข้ แต่ลูกเจี๊ยบก็จะงอแงบ้าง คงเพราะเป็นคนขี้ร้อน มีเหงื่อออก ผื่นบริเวณไรผมก็คงจะคัน เพราะไม่ได้สระผมมา 5 วันแล้ว แต่คุณย่าก็จะสระผมให้วันจันทร์นี้ ส่วนผื่นแม่ก็ซื้อคาลาไมน์ให้แล้วเดี๋ยวตอนเย็นจะเอาไปทาให้จ้า