ช้างสาร แผลงฤทธิ์

เมื่อช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา มีข่าวพายุชื่อช้างสาร ถล่มฟิลลิปปินส์แล้วกำลังจะขึ้นฝั่งเวียดนาม มุ่งหน้าเฉียงไปทางเหนือของไทย ก็ได้ติดตามข่าวตลอด พอคืนวันที่พายุเข้า ตอนนั้นเวลาประมาณเที่ยงคืนครึ่ง ก็เริ่มมีเสียงฟ้าร้อง กระหึ่ม เบา ๆ เป็นช่วง ๆ ก็รู้สึกตัวนิดหน่อย คิดในใจว่าเดี๋ยวคงตกหนักแน่ หลับต่อดีกว่า

แต่ยังไม่ทันไร ลูกเจี๊ยบก็เริ่มมีการพลิกตัวไปมาหลายรอบ สงสัยเป็นช่วงหลับไม่ลึก ฟ้าก็ยังคงร้องต่อเนื่อง (จริง ๆ ร้องแบบนี้แม่ก็ยังไม่หลับง่าย ๆ หรอก)  และแล้ว ลูกเจี๊ยบก็ลุกขึ้นนั่งคุกเข่า แม่ก็เหล่ ๆ มองดูว่าจะล้มตัวหลับต่อหรือเปล่า แต่ก็ไม่เห็นล้มตัวลงนอนเริ่มมีร้องเบา ๆ แม่ก็เลยลุกไปจับตัวให้นอน ลูกเจี๊ยบก็ไม่ยอมนอน เสียงฟ้าก็ยังคงมีร้องดังบ้าง เบาบ้างสลับกัน ยังไม่ได้ยินเสียงฝนตก ลูกเจี๊ยบพูด “กุ้ม กุ้ม” ไม่ใช่ลูกเจี๊ยบกลุ้มอะไร แต่บอกให้แม่อุ้มนั่นเอง ก็เลยต้องอุ้มเดินไปเดินมาในห้อง ตอนอุ้มนี่ก็อุ้มพาดไหล่ ลูกเจี๊ยบก็ใช้แขนกอดไว้แน่นเชียว สงสัยจะกลัวเสียงฟ้าผ่า

เดินไปได้ซักพักเห็นนิ่ง ๆ ดีลองจับลงนอนปุ๊ป ลูกเจี๊ยบก็พลิกตัว แม่ก็นึกว่าพลิกตัวเพื่อจะหลับ แต่เปล่าพลิกตัวแล้วลุกขึ้นมาร้อง “กุ้ม กุ้ม” อีก แม่พยายามบอกให้นอน ก็ไม่ยอม ก็เลยต้องอุ้มอีก เป็นแบบนี้อยู่ 5-6 รอบได้ (ประมาณรอบที่3 ฟ้าร้องน้อยลง ฝนก็เริ่มตกแล้ว) และแล้วรอบสุดท้าย ลูกเจี๊ยบก็พลิกหลับไป โอ้ เล่นเอาหมดแรง ตอนแรกกะว่าถ้ายังไม่ยอมหลับ จะปลุกคุณพ่อให้มาอุ้มแทนแล้วนะเนี่ย ก่อนนอนคว้านาฬิกามาดู โอ้ตีหนึ่ง 15 แน่ะ นี่เราเดินมาเกือบ 45 นาทีเหรอเนี่ย ไม่ไหวแล้วพรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงานซะด้วย นอน ๆ ๆ แล้วก็ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน เหลือเวลานอนอีกไม่ถึง 4 ชั่วโมงก็ต้องตื่นอีกแล้ว

พายุนะพายุ ดึกแล้วร้องเสียงดัง จนเป็นเรื่องเลย นึกในใจอยากทำห้องนอนให้เก็บเสียงได้จัง 555