ลูกเจี๊ยบไปลองคอร์สมิวสิคที่จิมโบรี

แต่พอเช้าวันอาทิตย์ลูกเจี๊ยบก็ตื่นประมาณ 6.30 น. ปกติ แต่พอสายหน่อยซักสิบโมงก็เริ่มงอแงเหมือนง่วงนอน ก็เลยลองให้กินนมนอนแล้วก็หลับไปจริง ๆ ตอนสิบโมงครึ่ง ก็เลยถือว่าลงล็อคเพราะปกติลูกเจี๊ยบก็จะนอนประมาณชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมงยังไงก็คงตื่นไม่เกินเที่ยงครึ่งไปทันคอร์สแน่นอน

แล้วลูกเจี๊ยบก็ตื่นมาตอนเที่ยงพอดี ๆ ตื่นแล้วก็มีงอแงนิดหน่อย ต้องอุ้ม แล้วก็ต้องเป็นแม่อุ้มเท่านั้น เอ้า อุ้มก็อุ้ม หลังจากหายงัวเงียได้หน่อย ก็บอกลูกเจี๊ยบว่าเดี๋ยวแม่จะพาไปโรงเรียนเอามั้ย ลูกเจี๊ยบก็บอกเอา งั้นก็ต้องไปกินข้าวก่อน แล้วเดี๋ยวอาบน้ำให้ตัวหอม ใส่ชุดสวย ๆ ไปหาคุณครูกัน ลูกเจี๊ยบก็ตกลง

กินข้าวไปได้พอสมควรไม่เยอะมากแล้วก็ไปอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยเสร็จเร็วกว่าที่คาดคือบ่ายโมงเอง ก็เดินไปเดินมาถ่วงเวลาเดี๋ยวไปถึงก่อนนานเกินไปลูกเจี๊ยบจะเบื่อ แต่ลูกเจี๊ยบเองก็ร้องบอกจะไปโรงเรียน ก็เลยต้องไปกันเลย แม่ก็ขับรถช้าลงนิดหน่อยไปถึงประมาณบ่ายโมงครึ่ง

ลูกเจี๊ยบก็ดูตื่นเต้นขอไปเกาะดูห้องที่เป็นคอร์ส core ของระดับอื่นที่เค้าเล่นกันอยู่เป็นเด็กเล็กวัยเพิ่งคานและเกาะยืน ดูซักพักแม่ก็เดินเลยไปดูห้องมิวสิคด้านหลัง ลูกเจี๊ยบก็ขอเดินตามไปด้วย ก็มีคอร์สมิวสิคเด็กเล็กที่ยังไม่เลิก ก็ไปยืนดูส่วนลูกเจี๊ยบยืนดูซักพักก็หันไปเห็นโต๊ะของเล่นและโซฟาตัวเล็ก ๆ หน้าห้องก็เดินไปนั่งเล่นของเล่นรอ

ห้องมิวสิคคอร์สก่อนลูกเจี๊ยบคนเต็มห้องเลย เป็นห้องเล็กกว่าห้องครั้งก่อนประมาณ 1/4 แล้วก็เป็นห้องเปล่า ๆ ไม่มีของเล่นอะไร ดูแล้วลูกเจี๊ยบก็อาจจะไม่ชอบเท่าไหร่จะชอบห้องใหญ่ที่มีของเล่นให้ปีนป่ายมากกว่า

พอถึงเวลาก็เข้าไปในห้อง(ไม่ได้ถ่ายรูปในห้องนะคะ เพราะคุณพ่อขอเข้าไปด้วย) ปรากฎว่ามีเด็กแค่สองคน อีกคนเป็นเด็กโตอายุน่าจะซัก 4-5 ขวบแล้ว นั่งตีกลองอยู่ก่อนลูกเจี๊ยบเข้าไปก็ไปนั่งตีกลองด้วย แล้วแม่คิดว่าลูกเจี๊ยบก็คงไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ พอพี่ที่เป็นครูฝึกเข้ามาก็เริ่มคอร์สกันไปแค่นั้น

จำลำดับไม่ค่อยได้เพราะลูกเจี๊ยบไม่ค่อยยอมให้ความร่วมมือด้วย นั่งชิดแม่ตลอด คุณครูถามชื่อก็ไม่ยอมตอบ (ตอนนั้นก็มีน้องอีกคนมาเพิ่มเป็นเด็กผู้ชายอายุคงรุ่น ๆ เดียวกับลูกเจี๊ยบ ตกลงก็มีเด็กแค่ 3 คน) ที่อุตส่าห์สอนกันมาเลยไม่ได้ใช้เลย เริ่มคอร์สก็มีอุปกรณ์เป็นท่อนไม้เล็ก ๆ ที่มีลูกกระพรวนติดไว้ตรงปลาย พอจับและเขย่าก็จะมีเสียง ก็เขย่ากันไป จากนั้นก็นำมาเคาะกัน ต่อด้วยตีกับพื้น

แล้วก็มีอุปกรณ์เพิ่มเป็นไม้คล้าย ๆ แปลงลบกระดาน แต่อีกด้านจะเป็นกระดาษทรายหยาบ ๆ ก็ให้เอามาถูกันไปมา ตีกัน แล้วก็ตีลงพื้นให้เกิดเสียง มีการเปิดเพลงที่เป็นจังหวะสม่ำเสมอแล้วให้เลือกใช้อุปกรณ์เคาะตามจังหวะ ลูกเจี๊ยบก็ไม่ยอมให้ความร่วมมือเลย นั่งกับแม่บ้างเดินลุกไปนั่งกับพ่อบ้างตลอด

ครูฝึกให้ช่วยต่ออุปกรณ์เป็นแถวยาว ก็ไม่ไป ครูให้ช่วยเก็บของใส่ตะกร้าก็ไม่ไป แล้วก็มีการให้จับมือเต้นเป็นวงกลม ลูกเจี๊ยบก็ไม่ยอมจับแม่ต้องอุ้มลูกเจี๊ยบไปด้วยแล้วก็จับมือเป็นวงกลมไปด้วยเต้นไปด้วย เล่นเอาเมื่อยเลย แต่ก็เต้นไม่นาน ก็มีกิจกรรมอื่นๆ ต่ออีก แต่ลูกเจี๊ยบเริ่มเบะนิดหน่อย ร้องให้อุ้มก็เลยต้องอุ้มไปที่หน้าต่างเปิดม่านให้ดูทะเลสาบ

ลูกเจี๊ยบก็ชี้อยากออกไป ก็หลอกว่าออกไปไม่ได้ ระหว่างนั้นก็ยังมีกิจกรรมเรื่องรถไฟ มีเสียงหวูดรถไฟและมีให้เข้าไปอยู่ในเชือกเส้นยาว ๆ ด้วยกันทำเป็นขบวนรถไฟ แม่ก็ผลัดกับพ่ออุ้มลูกเจี๊ยบดูอยู่ไกล ๆ เข้าไปแจมบ้างนิดหน่อย ในที่สุดก็อยู่จนจบคอร์ส ก็พาลูกเจี๊ยบออกมานอกห้อง ซึ่งลูกเจี๊ยบก็ยังงอแงอยู่นิดหน่อย พาไปห้องใหญ่แล้วก็ยังไม่หาย เลยอุ้มเดินเล่นไปมาซักพัก

ลองถามลูกเจี๊ยบดูว่าอยากมาโรงเรียนอีกมั้ย แรก ๆ ลูกเจี๊ยบก็มีตอบว่าไม่มา แต่พอซักพักถามไปถามมาว่าชอบห้องใหญ่นี้มากกว่าใช่มั้ย คราวหน้าให้มาเล่นห้องนี้เอามั้ย ลูกเจี๊ยบก็บอกเอา แล้วแม่ก็จับไปเดินบนสะพานลาดแล้วเดินลงบันไดนิ่ม ๆ รอบนึง ลูกเจี๊ยบก็เริ่มสนุก เลยเล่นไปอีกสองสามรอบแล้วก็คุยกับคุณพ่อตกลงว่าจะสมัครคอร์สคอร์แล้วกัน ก็ไปนั่งที่โต๊ะรับสมัครคุยถามรายละเอียด เพิ่งรู้ว่ามันเรียนกันเป็นเทอม ๆ ด้วย สำหรับคอร์สที่จะลงเรียนมันเริ่มไปแล้ว 5 ครั้ง ถ้าลงทะเบียนตอนนี้ 5 ครั้งที่ผ่านมาก็จะยกยอดไปในเทอมหน้าได้ ก็ตกลงสมัคร

ลูกเจี๊ยบก็นั่ง ๆ ปีน ๆ อยู่ตรงโต๊ะรับสมัคร จับกล่องไม้เล่นๆ เริ่มอารมณ์ดีมีพูดคุยบ้าง พอคุณพ่อเซ็นสลิปบัตรเครดิต เหมือนลูกเจี๊ยบจะรู้เริ่มยิ้มหัวเราะพูดมากขึ้นมาทันที (หรือจะดีใจที่คุณพ่อเสียตังค์เนี่ย) สมัครแล้วก็มีของแจกเป็นกระเป๋า 1 ใบ ซีดีเพลง 1 แผ่น เสื้อยืดสีขาวสกรีน 1 ตัว แล้วก็มีวารสารจิมโบรีอีก 1 เล่ม

ตอนนั่งคุยรายละเอียดทางเจ้าหน้าที่ก็บอกว่ามีคุณแม่น้องมินนี่มาบอกว่า แม่ไปเขียนบล็อกและลงรูปลูกเจี๊ยบสวย ๆ ไว้เยอะ แม่ก็ยิ้ม ๆ เจ้าหน้าที่ก็เลยบอกว่าที่นี่มีการประกวดรูปถ่ายด้วย ถ้าได้ลงปกวารสารจะได้ลดค่าคอร์ส 50% (ซึ่งเพื่อนคุณพ่อเคยได้มาแล้ว) ก็เลยเอาเป็นว่าคราวหน้าเป็นสมาชิกแล้ว คราวนี้ก็ได้ถ่ายรูปแบบไม้ยั้งแล้ว มันต้องมีซักรูปที่น่าจะใช้ได้บ้างน่ามีเวลาตั้ง 3 เดือน แล้วลูกเจี๊ยบก็น่ารักเป็นทุนอยู่แล้วด้วย (ชมลูกตัวเองบ้างแล้วกันนะคะ 55) คุณพ่อสู้ ๆ

หลังจากนั้นก็กลับบ้านกัน พอมาถึงบ้านคุณพ่อก็ลองเปิดซีดีเพลง ก็เป็นเพลงภาษาอังกฤษที่เคยได้ยินเวลาทำกิจกรรมนั่นเอง ส่วนมากจะเป็นจังหวะเต้นรำสนุก ๆ ตอนแรกลูกเจี๊ยบนั่งกินข้าวอยู่พอได้ยินเสียงเพลงก็เดินไปห้องที่คุณพ่อเปิดเพลง แล้วก็เริ่มเต้นไปเต้นมา ตอนแรกนึกว่าจะเต้นแป็ปเดียวที่ไหนได้ เพลงเปิดไป 30 กว่าเพลงก็ยังเต้นไม่ยอมหยุด เหมือนคึกอะไรขึ้นมา เต้นไปพูดไปเดินไปเดินมา ดูสนุก เหมือนเก็บกดที่วันนี้ไม่ได้เต้นไม่ได้วิ่งเล่นเลย

พอให้ลองทำมือแบบที่ครูฝึกสอนคือประสานมือกันแล้วก็มาทำเป็นส่อง ๆ ที่ตา ลูกเจี๊ยบก็ทำได้ ยิ้มไปทำไป (ทีตอนในคอร์สไม่ยอมทำเลย แต่ก็จำได้ทุกอย่าง) พอปิดเพลงก็ร้องให้เปิดอีกต้องหลอกล่อว่าเพลงหมดแล้วไว้พรุ่งนี้ค่อยฟังใหม่ แล้วก็พาไปเดินเล่นนอกบ้านแทน

พอหัวค่ำขึ้นบ้านแล้ว ก็มีกิจกรรมก่อนนอนตามปกติ ลูกเจี๊ยบก็ยังดูคึก ๆ อยู่นิดหน่อย นอนเล่น ๆ ก็มีเอาผ้าห่มให้แม่กับพ่อจับ แล้วก็กระพือขึ้นเหมือนตอนที่เล่นที่ห้องใหญ่คราวที่แล้ว แม่ก็แปลกใจดูแล้วความจำลูกเจี๊ยบดีมาก ๆ แต่ยังไม่ค่อยให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมในคลาสเท่าไหร่

นอกจากนั้นพอนอนใต้ผ้าห่ม ก็มีพูดนับ หวัน ทู๋ ที๋ โฟ๋ ขึ้นมาเอง เป็นสำเนียงที่ครูฝึกพูดกันบ่อย ๆ แม่ก็มองหน้าพ่อแปลกใจกัน คิดในใจว่านอกจากลูกเจี๊ยบจะได้ฝึกการเข้ากลุ่มเล่นแล้วอีกอย่างที่จะได้คงเป็นภาษา ซึ่งครูฝึกทุกคนก็พูดภาษาอังกฤษสำเนียงดีมาก ถึงแม้จะเป็นคนไทย (เคยได้ยินว่าบางที่ครูฝึกต่างชาติพูดสำเนียงเพี้ยน ๆ แต่ถ้าให้แม่ฟังก็อาจจะแยกสำเนียงเพี้ยน ๆ ไม่ออกก็ได้) สรุปว่าคุ้ม แล้วอีกอย่างที่คุ้มยิ่งขึ้นคือ คุณพ่อกับคุณแม่ก็จะได้ฝึกภาษาไปด้วยนั่นเอง ลงคอร์ส 1 ได้ถึง 3 คนเลย 555