ห่างหายการเขียนไดอารี่ไปเป็นเดือน เพราะงานยุ่งบ้าง มัวแต่อ่านเวบอื่นอยู่บ้าง และช่วงนี้ ลูกเจี๊ยบ ก็ยังไม่ค่อยมีอะไรให้นินทา 555 ตอนนี้ลูกเจี๊ยบก็ 1 ขวบ 2 เดือนกว่าแล้ว เดินปล่อยมือแล้วแต่ยังไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่ ปกติจากที่เคยเข็นรถเข็นตอนเย็น ก็ลองอุ้มลงเพื่อให้เดินหน้าบ้าน ลูกเจี๊ยบก็กล้า ๆ กลัว ๆ เราก็ยังต้องจับมือทั้งสองข้างไว้ก่อน เพราะลูกเจี๊ยบพยายามจะนั่งลงไปกับพื้นถนน พอจับมือเดินก็เดินลิ่วเลย หัวเราะชอบใจ แต่คุณแม่เมื่อยหลังมาก ๆ หลังจากวันนั้น ลูกเจี๊ยบก็ร้องจะลงเดินทุกวัน แต่คนที่เมื่อยหลังก็กลายเป็นคุณย่าแทน 555

เรื่องอาหารการกิน ก็ยังกินข้าวบดหยาบอยู่เลย เพราะยังมีไอค้อกแค้กเป็นบางที ก็เลยยังไม่รู้ว่าจะเริ่มกินข้าวสวยเต็มมื้อได้เมื่อไหร่ สงสัยเริ่มบดหยาบช้าก็เลยพลอยให้ช้าไปด้วย แต่ก็ไม่เป็นไร ค่อย ๆ ฝึกไป

ทุกวันหยุด ซึ่งจะมี 1 วันที่ไปคาร์ฟูไปซื้อของกินของใช้ประจำสัปดาห์ ก็จะเอาลูกเจี๊ยบไปด้วยทุกครั้ง ก่อนไปก็จะป้อนข้าวมื้อกลางวันก่อน ส่วนคุณพ่อคุณแม่กับคุณย่าก็ไปกินกันที่คาร์ฟูเลย เวลากินข้าวนอกบ้านส่วนมากคุณย่าจะเป็นคนคอยอุ้มดูแลลูกเจี๊ยบ เราก็จะรีบกินให้เสร็จเร็ว ๆ เพื่อจะรับช่วงต่อให้คุณย่าได้กินบ้าง หลังจากนั้นก็ไปเดินซื้อของ ลูกเจี๊ยบก็จะยืนในรถเข็นบ้าง หรือไม่ก็ให้อุ้มบ้าง ซื้อของเสร็จก็กลับบ้านซักพัก ก็จะกินนมแล้วก็นอนตอนบ่าย แต่หลัง ๆ จะค่อนข้างซน กินนมเสร็จแล้วบางทีไม่ยอมนอน จะเล่น อุ้มให้นอนก็ไม่ยอม ก็ต้องปล่อยให้เล่นจนหมดแรง ถึงค่อยนอนได้ เช่นเดียวกับตอนหัวค่ำช่วงนี้ก็กินนมแล้วจะต้องเล่นต่อก่อน จากที่เคยนอนไม่เกินสามทุ่มตอนนี้อย่างต่ำก็สามทุ่มครึ่งเกือบสี่ทุ่มทุกวัน ก่อนนอนก็ชอบจะมาคลอเคลีย อ้อน ๆ จ๊ะเอ๋ ๆ กลิ้งไปกลิ้งมาซบแล้วซักพักก็มาซบใหม่ เป็นที่ถูกใจของคุณพ่อมาก ๆ มีลูกสาว ไม่ผิดหวังจริง ๆ เล้ยยยยยย…

17 Mar 2006 No Comments
ลูกเจี๊ยบเริ่มก้าวเดิน…
ห่างหายการเขียนไดอารี่ไปเป็นเดือน เพราะงานยุ่งบ้าง มัวแต่อ่านเวบอื่นอยู่บ้าง และช่วงนี้ ลูกเจี๊ยบ ก็ยังไม่ค่อยมีอะไรให้นินทา 555 ตอนนี้ลูกเจี๊ยบก็ 1 ขวบ 2 เดือนกว่าแล้ว เดินปล่อยมือแล้วแต่ยังไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่ ปกติจากที่เคยเข็นรถเข็นตอนเย็น ก็ลองอุ้มลงเพื่อให้เดินหน้าบ้าน ลูกเจี๊ยบก็กล้า ๆ กลัว ๆ เราก็ยังต้องจับมือทั้งสองข้างไว้ก่อน เพราะลูกเจี๊ยบพยายามจะนั่งลงไปกับพื้นถนน พอจับมือเดินก็เดินลิ่วเลย หัวเราะชอบใจ แต่คุณแม่เมื่อยหลังมาก ๆ หลังจากวันนั้น ลูกเจี๊ยบก็ร้องจะลงเดินทุกวัน แต่คนที่เมื่อยหลังก็กลายเป็นคุณย่าแทน 555
เรื่องอาหารการกิน ก็ยังกินข้าวบดหยาบอยู่เลย เพราะยังมีไอค้อกแค้กเป็นบางที ก็เลยยังไม่รู้ว่าจะเริ่มกินข้าวสวยเต็มมื้อได้เมื่อไหร่ สงสัยเริ่มบดหยาบช้าก็เลยพลอยให้ช้าไปด้วย แต่ก็ไม่เป็นไร ค่อย ๆ ฝึกไป
ทุกวันหยุด ซึ่งจะมี 1 วันที่ไปคาร์ฟูไปซื้อของกินของใช้ประจำสัปดาห์ ก็จะเอาลูกเจี๊ยบไปด้วยทุกครั้ง ก่อนไปก็จะป้อนข้าวมื้อกลางวันก่อน ส่วนคุณพ่อคุณแม่กับคุณย่าก็ไปกินกันที่คาร์ฟูเลย เวลากินข้าวนอกบ้านส่วนมากคุณย่าจะเป็นคนคอยอุ้มดูแลลูกเจี๊ยบ เราก็จะรีบกินให้เสร็จเร็ว ๆ เพื่อจะรับช่วงต่อให้คุณย่าได้กินบ้าง หลังจากนั้นก็ไปเดินซื้อของ ลูกเจี๊ยบก็จะยืนในรถเข็นบ้าง หรือไม่ก็ให้อุ้มบ้าง ซื้อของเสร็จก็กลับบ้านซักพัก ก็จะกินนมแล้วก็นอนตอนบ่าย แต่หลัง ๆ จะค่อนข้างซน กินนมเสร็จแล้วบางทีไม่ยอมนอน จะเล่น อุ้มให้นอนก็ไม่ยอม ก็ต้องปล่อยให้เล่นจนหมดแรง ถึงค่อยนอนได้ เช่นเดียวกับตอนหัวค่ำช่วงนี้ก็กินนมแล้วจะต้องเล่นต่อก่อน จากที่เคยนอนไม่เกินสามทุ่มตอนนี้อย่างต่ำก็สามทุ่มครึ่งเกือบสี่ทุ่มทุกวัน ก่อนนอนก็ชอบจะมาคลอเคลีย อ้อน ๆ จ๊ะเอ๋ ๆ กลิ้งไปกลิ้งมาซบแล้วซักพักก็มาซบใหม่ เป็นที่ถูกใจของคุณพ่อมาก ๆ มีลูกสาว ไม่ผิดหวังจริง ๆ เล้ยยยยยย…
by Lukjeab's Mom in Lukjeab's Diary